عزتِ آزادگان بود و خداوندِ ادب

خوش درخشیداین ستاره دردل دنیای شب

شب پرستان را بگو عزت ندارد هر که او

بر سحابیهای این عالم نباشد منتسب

------------------------------------------------------------------------

چو ضحاک شد بر جهان شهریار           برو سالیان انجمن شد هزار

سراسر زمانه بدو گشت باز                برآمد برین روزگار دراز

نهان گشت کردار فرزانگان                 پراگنده شد کام دیوانگان

هنر خوار شد جادویی ارجمند             نهان راستی آشکارا گزند

شده بر بدی دست دیوان دراز             به نیکی نرفتی سخن جز به راز


فردوسي بزرگ